انسان کامل

انسانی که قابلیت کسب درجات عالیه را دارد، اگر خلق نمی شد جای آن داشت که خدایا چرا من را خلق نکردی تا آنکه در دنیا عبادت کنم و کسب فضائل کنم و از نعمت های تو برخوردار شوم، و دانستن خدا موجب مجبور بودن انسان نمی شود، بلکه انسان را خداوند موجودی با اراده و اختیار آفریده است که می تواند با اختیار وعقل و شعور و بهره گرفتن از تعلیمات انبیاء علیهم السلام، آینده سعادتمند خود را تأمین کند و به نعمت های جاودانی خداوند برسد. و اگر مقصودتان از سرنوشت آن است که چون خدا می دانست پس انسان مجبور است چنین چیزی صحیح نیست، بلکه آنچه خدا می داند آن است که این انسان با اراده خود یا راه درست را انتخاب می کند یا خدای ناکرده راه نا درست را.

1)چرا براي گريه کردن در مراسم عزاداري چراغ ها را خاموش مي کنند؟ ايا اين سنت پیغمبر است؟

۲)ایا مراسماتي همچون 13 بدر و عيدي دادن درست هستند؟

3)مگر نمي گويند که خداوند بر انسان محرم است پس چرا براي مثال يک زن نمي تواند به داخل يک اتاق برود و در را ببنند و يا بدون رو سري يا لباس نماز بخواند؟

1- خیر سنت نیست، لکن در حالت تاریکی افراد تمرکز بیشتر پیدا می کنند و حالت حزن وغم تشدید می شود و افرادی که می خواهند برای امام حسین علیه السلام گریه کنند از دیگران خجالت نمی کشند و راحت ترند . بنابراین گرچه ریشه شرعی در این کار وجود ندارد لکن کار مناسبی است .

۲- نوروز جنبه های مثبت فراوانی دارد و در بعض روایات اعمالی هم مربوط به آن وارد شده است، جنبه های مثبت مثل صله رحم، دید و بازدید، دادن عیدی و امثال آن خوب است، اما جنبه های منفی مثل ترقه بازی و یا تقیّد به سیزده بدر و امثال آن مناسب نیست. گر چه رفتن به دامن طبیعت واستفاده از هوای آزاد و تفریح سالم در طول سال در صورتی که آلوده به معصیت نباشد اشکالی ندارد، و عیدی دادن هم اشکال ندارد.

3- این از احکام الهی است و مربوط به محرم و نا محرم نیست واگر این بحث مطرح بود در این صورت چون خدا همه جا حاضر است پس هیچ کس نباید لخت می شد.

نوشته شده توسط رضا در چهارشنبه دهم اسفند 1384 ساعت 7:2 موضوع پرسش و پاسخ دینی | لینک ثابت

چند کرامت از اولیا الله

دل شکسته حوری

مسجد کوفه فضای ملکوتی داشت.زمزمه عارفانه صدها عاشق پاکباخته مثل تذنم باران زیبا بود.علامه به نماز ایستاده و روزنه ای از بهشت برویش باز شده بود.اما او با بهشت کاری نداشت غرق در صورت زیبای یار بود.ناگهان نگاهش در نگاه موجودی اهورایی گره خورد.خودش بود.انچه که همیشه مرحوم قاضی تذکرش را می داد:

-....برای کسی که قدم در این راه گذاشته این چیزها برایش عادی است،به هیچ وجه توجهی نکنید.....!

حوری در حالی که جام شراب بهشتی را نشان می داد درست در مقابل چشمان علامه ایستاده بود.علامه توجهی به او نکرد.حوری رفت و از جانب چپ امد و باز تعارف کرد.علامه باز چشم پوشید و عاقبت تلاش حوری به نتیجه نرسید.رنجیده خاطر شد و رفت.

علامه وقتی از نماز فارغ شد متاثر شد.در عمرش دل کسی را نشکسته بود.متاثر از این جهت که دل حوری را شکسته است.

شاه حسین ولی

مفسر بزرگ قران علامه سید محمد حسین طباطبایی فرمودند:پیش از جنگ جهانی دوم اینجانب برای تحصیل به حوزه علمیه نجف رفتم و به خاطر شرافت و عزت خانوادگی خود را به هیچ یک از مراجع نجف معرفی ننمودم و برای اداره زندگیم هر ماه حواله ای از طرف پدرماز تبریز می امد.

پولی که از سوی پدرم می رسید زندیگم را تامین می کرد تنها گاهی اتفاق می افتاد که دیر می رسید و برای این کار راهی یافته بودم و ان این بود که با بقال و نانوایی قرار داشتم که ضروریات زندگی را نسیه می اورم تا هنگامی که پول می رسید می پرداختم.

جنگ جهانی دوم شروع شد و رفت وامد مشکل و چند ماه بود که پول نرسید.قصاب و بقال و نانوا گفتند:اقا سید حساب شما زیاد شده و دیگر از نسیه دادم معذوریمتا شما بدهی گذشته خویش را بپردازید.

شرمندگی بدهکاری از یک سو بی پولی برای تهیه غذا از سوی دیگر مرا در فشار قرار داد.ناراحت شدم و به حرم امیرمومنان (ع)رفتم و به ان بزرگوار توسل جستم و حل مشکل خویش را از خدا خواستم.

به خانه بازگشتم و در این اندیشه بودم که دیدم صدای کوبه در به گوش می رسد. رفتم دیدم سید لاغر اندامی که کلاهی بر سر و عبایی بر دوش داشت در را می زند. پس سلام و تعارفات معمولی که میان ما گذشت گفت:

سید محمد حسین خدا به تو خیلی سلام می رساند و نی فرماید:بیست سال است که تو را از خطر تهیدستی و غربت خفظ کردیم باز هم وامانده نخواهی شد و در این هفته مشکلت خل خواهد شد.

گفتم: شما کیستید؟

گفت:من شاه ولی هستم و بناگاه از نظرم ناپدید شد.

به منزل بازگشتم و تازه به فکر فرو رفتم که:«که خدا به سلام رساند یعنی چه؟پی از اندیشه بسیار برایم حل شد چرا که در روایات دیده بودم که خدا به وسیله جبرئیل به سلمان،َابی ذر و........ سلام می رسانید.

با خود گفتم:«اگر به راستی در این هفته مشکل حل شد باید بپذیزم که این نوید غیبی است و عجیب این که دو روز بعد چند نفر از بازرگانان تبریز امدند وپول چهار ماه را پدرم را که فرستاده بود اوردند».

پی از ان سوال دیگری در ذهنم طرح شد که بیست سال کدام است ؟اگر منظور عمرم باشد که خیلی بیشتر است و اگر منظور روز ورود به نجف باشد که ان هم هنوز بیست سال نشده است.در فکر بودم که دل در یافتم که اکنون بیست سال است که به لباس روحانیت ملبس شده ام.پس از ان که سوال سوم مرا به خود مشغول داشت که« شاه ولی» که بود؟هر چه فکر کردم پاسخ نیافتم و از هر کس پرسیدم به جایی راه نبردم تا این که از نجف به ایرن و به تبریز رفتم.

به منزل یکی از علمای ان شهر رفتم و در انجا از کتابی در کتاب خانه ان روحانی که«هزار مزار»نام داشت با عنوان«مزار شاه ولی»رو به رو شدم و هنگامی که خواندم اوصاف و نشانه های او را همان گونه که دیده بودم مطاله کردم و قبر او را در یکی از قبرستان های قدیمی تبریز پیدا کردم و دیدم که حدود 200 سال پیش از دنیا رفته بود

مشاهده ارواح مومنین بر روی صحن مدرسه فیضیه

مرحوم شالچی در مورد استاد عرفان حویش می گوید:«یکی از روزها صبح پس از نماز برای شرکت در جلسه اخلاق استادم به فیضیه رفتم.استاد به من فرمودند:«میرزا عبدالله چی می بینی؟»

این صحبت استاد خود تصرفی بود که ان بزرگ در جان من کرد و حجاب ملکوت از چهره ام برداشته شد.دیدم اشخاصی را که در فیضیه هستند در ظاهر می بینم اما باطن انها را نیز مشاهده می کنم که به صورت های گوناگون اند.

بار دیگر فرمودند:«فلانی چی می بینی؟»من چون توجه کردم دریافتم که ارواح مومنین روی صحن مدرسه فیضیه دور هم نشسته اند و با هم مذاکره می کنند.

پس از ان استاد به من فرمود:«میزرا عبدالله فکر نکنی این ها مقاماتی است و به جایی رسیده ای!اینها در برابر انچه در سیر و سلوک و تقرب الی الله به سالک می دهند هیچ است.»

تبدیل شدن بیل علامه حلی به اژدها

روزی علامه حلی در باغی که در حله داشت به زراعت و رسیدگی امور مشغول بود.یک یهودی پیش ایشان امد و پرسید:«شما قائل هستید که علماءامتتان از انبیاء بنی اسرائل،افضل هستند؟!»ایشان فرمودند:«بلی»

او گفت:«به چه دلیل؟!»

علامه فرمود:«چه دلیلی می خواهی؟!»

یهود گفت:«موسی(ع)عصا را اژدها نمود،تو چه خواهی کرد؟!»

علامه حلی بیلی را که در دست داشت را بر زمین انداخت و ان بیل ناگهان شبیه به اژدهای بزرگی شد.سپیس فرمود:«تا این جا مانند انبیاء بنی اسرائل بود ولی افضلیت ما این است که به موسی خطاب امد که نترس و اژدها را بگیر که عصا خواهد شد،ولی من نترسیده او را می گیرم.»پس اژدها را گرفت و ان دوباره به صورت اول گشت.

برگرفته از کتاب داستان شکفت انگیزی از اولیا الله

نوشته شده توسط رضا در پنجشنبه چهارم اسفند 1384 ساعت 16:56 موضوع کرامات و داستان های شگفت | لینک ثابت

آخرین نوشته ها

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا
بالا رفتن پرچم رژيم اسراییل در ابوظبي !
سردار پر افتخار اسلام شهید دکتر مصطفی چمران
قهرمان دلاور شهید خالد اسلامبولی
خطبه شقشقیه امیرالمومنین علیه السلام
تناقض میان نظر برخی مراجع تقلید درباره روز عید فطر با فتاوای آنان
عید سعید فطر مبارک .
تضعيف ولايت فقيه؛ مهم ترين هدف كودتاگران
حملات 11 سپتامبر
ولادت کریمه اهل بیت امام حسن مجتبی-ع مبارک